Odtwórz historię OSP Szczepanów z tego, co ocalało

Na stronie zapisanej 28 października 2020 r. jednostka pisze wprost: kronika OSP Szczepanów do tej pory nie powstała. Powodem jest splot okoliczności, nie brak chęci. W październiku 2004 r. mieszkańcy zaczęli zbierać w lokalnych archiwach to, co da się jeszcze znaleźć o straży.

Ochrona przed ogniem w Szczepanowie jest starsza niż zorganizowana straż. Najpierw pomoc była doraźna: ludzie zbiegali się, gdy gospodarstwo już się paliło. Takie działanie, zostawione przypadkowi, dawało słaby skutek. Z czasem powstała stała grupa, która miała iść na pomoc zagrożonemu domowi, a nie czekać, aż ktoś ją zbierze na rynku.

Zgodnie z przekazem ustnym straż założył Franciszek Bujak razem z kilkunastoma gospodarzami, których wieś uważała za zacnych. Cel był konkretny: bronić życia i dobytku przed pożarem. Rok 1868 pochodzi z tradycji, nie z księgi, którą da się dziś położyć na stole. Jednostka sama pisze, że większość dokumentów, jeśli w ogóle powstały, zaginęła.

Pierwsza remiza mieściła się przy plebanii. Pożar plebanii zabrał dokumenty, które tam trzymano. Strona nie podaje roku tego pożaru. Podaje miejsce: tam była pierwsza siedziba OSP i tam przepadła pierwsza partia akt.

Później archiwum, które jednostka jeszcze miała, trafiło do piwnicy remizy. W powodzi 1997 r. piwnice zalało całkowicie. Papiery nie nadawały się do czytania. Dlatego luka w historii nie jest jednym zgubionym zeszytem. To dwie osobne straty, ogień i woda, plus późniejsze klęski, o których strona mówi zbiorczo.

Od października 2004 r. praca idzie w dwie strony. Jedna to kwerenda w lokalnych archiwach. Druga to zapis tego, co o straży pamiętają najstarsi mieszkańcy Szczepanowa. Jednostka zapowiada, że opublikuje wynik na stronie i w monografii, czyli w formie papierowej, nie tylko w internecie.

Św. Florian stoi na szczepanowskim rynku jako patron strażaków. Napis, z którego odczytano 1848 r., jest już zjedzony przez czas. Dwadzieścia lat dzieli tę fundację od 1868 r. z przekazu o Bujaku. Strona nie twierdzi, że figura i straż powstały jednego dnia. Najpierw jest znak na rynku, potem stała grupa ludzi.

Dopóki monografia nie wyjdzie, ta podstrona jest raportem z braków, nie albumem zwycięstw. Każde nowe nazwisko albo data mają oprzeć się albo na archiwum, albo na pamięci konkretnego mieszkańca. Jednostka pisze, że dołoży starań, by odtworzyć historię możliwie najdokładniej, w granicach tego, co ocalało.

1. Oddziel to, co stoi na rynku, od tego, co niesie tradycja. Figura: 1848. Straż według przekazu: 1868, Franciszek Bujak i kilkunastu gospodarzy.

2. Przy pożarze plebanii zapisz fakt bez dopisywania roku. Remiza była przy plebanii, ogień zabrał papiery, daty pożaru strona nie podaje.

3. Przy powodzi trzymaj się 1997 r. i piwnicy remizy. Archiwum, które tam leżało, woda zniszczyła.

4. Materiał po 2004 r. dziel na dwa koszyki: wypis z lokalnego archiwum i relacja najstarszego mieszkańca.

5. Nowy fakt publikuj najpierw tak, jak zapowiada strona: na witrynie OSP, a zebrane wyniki także w monografii.

1. Odczyt z figury św. Floriana na rynku, rok 1848.
2. Przekaz o Franciszku Bujaku i kilkunastu gospodarzach.
3. Rok 1868 oznaczony jako data z tradycji.
4. Informacja, że pierwsza remiza była przy plebanii.
5. Adnotacja, że pożar plebanii zniszczył ówczesne dokumenty.
6. Opis piwnicy remizy zalanej w powodzi 1997 r.
7. Notatka o starcie kwerendy w październiku 2004 r.
8. Relacje najstarszych mieszkańców, spisane z podaniem, kto pamięta dany fakt.
9. Miejsce na wynik: strona OSP i planowana monografia.